Την Κυριακή 24 Νοεμβρίου είχα την χαρά και την τιμή να παρευρεθώ στην συνεστίαση του κατεχόμενου χωριού Γεράνι το οποίο βρίσκεται πλησίον των δικών μου χωριων καταγωγής. Σαν γνήσια Καρπασήτισσα ένιωσα συγκίνηση και περηφάνεια συνομιλώντας μαζί τους.
Το Γεράνι, ένα μικρό χωριό 27 χιλιόμετρα βόρεια της Αμμοχώστου, υπήρξε μέχρι το 1974 μια ζωντανή ελληνοκυπριακή κοινότητα με βαθιές ρίζες στην ιστορία και την παράδοση του τόπου. Μετά την τουρκική εισβολή και την κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου, οι κάτοικοί του εκδιώχθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες. Το Γεράνι εγκαταλείφθηκε και αργότερα εποικίστηκε από πληθυσμούς από την Ανατολία, ενώ το όνομά του αλλοιώθηκε σε “Turnalar”, παρερμηνεύοντας την προέλευση του ελληνικού τοπωνυμίου που σχετιζόταν με το φυτό και όχι με το πουλί.
Η πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής υπέστη ανυπολόγιστες καταστροφές. Από τις εκατοντάδες εκκλησίες που επί αιώνες κοσμούσαν την κατεχόμενη Κύπρο, ελάχιστες διασώθηκαν. Πολλές λεηλατήθηκαν, εγκαταλείφθηκαν ή μετατράπηκαν σε χώρους άσχετους με τον ιερό τους χαρακτήρα. Το πιο πρόσφατο τραύμα είναι η ισοπέδωση της εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης στο Γεράνι, ενός μνημείου του 16ου αιώνα με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και ιστορική αξία.
Με την καταστροφή αυτή, ακόμη ένα κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του κυπριακού Ελληνισμού χάνεται οριστικά. Η μνήμη όμως και η δικαιοσύνη παραμένουν ζωντανές, τροφοδοτώντας την πίστη στην αποκατάσταση και τη διαφύλαξη της ιστορίας μας.