Ως Εδώ η Λήθη – Ώρα για Δικαίωση

Ως υποψήφια βουλευτής Αμμοχώστου παρευρέθηκα στο οίκημα της Ένωσης Εκτοπισμενων κοινοτήτων Αμμοχώστου στην Λάρνακα σε μια ξεχωριστή εκδήλωση του Συνδέσμου ασυνόδευτων φιλοξενηθεντων Κυπρίων παιδιών του 74 στην Ελλάδα σε ένα συναπάντημα χαράς, θυμισης και συγκίνησης.. Θέλω να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια στους διοργανωτές! 1974–1979. Τα ασυνόδευτα παιδιά του πολέμου… πληγές που δεν έκλεισαν ποτέ. Δεν είναι αριθμοί, δεν είναι μια ξεθωριασμένη παράγραφος σε ένα βιβλίο ιστορίας. Είναι τα δικά μας παιδιά. Τα παιδιά της Κύπρου που μεγάλωσαν μέσα στον φόβο, τον ξεριζωμό και τη σιωπή. Παιδιά που στερήθηκαν αγκαλιές, που ανδρώθηκαν πριν την ώρα τους, κουβαλώντας έναν πόνο που δεν χωρά σε λέξεις. Είναι οι μάνες που έμειναν με τα χέρια άδεια, οι πατεράδες που έσφιξαν τα δόντια για να μην λυγίσουν, οι παππούδες που έβλεπαν τα εγγόνια τους να χάνονται μέσα στη δίνη της ιστορίας. Είναι οικογένειες διαλυμένες, ψυχές σημαδεμένες για πάντα. Και όμως… 52 χρόνια μετά, η αναγνώριση ακόμη ψιθυρίζεται, η τιμή ακόμη καθυστερεί. Οι άνθρωποι αυτοί φεύγουν ένας ένας, παίρνοντας μαζί τους μνήμες ιερές, χωρίς να έχουν δικαιωθεί όπως τους αξίζει. Δεν έχουμε το δικαίωμα να σωπαίνουμε. Δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεχνάμε. Γιατί αυτή δεν είναι απλώς ιστορία. Είναι η καρδιά μας. Είναι η πατρίδα μας. Και η πατρίδα δεν ξεχνά τα παιδιά της. Ως εδώ. Δεν επιτρέπεται άλλη λήθη. Οφείλουμε σε αυτούς τους ανθρώπους δικαιοσύνη, σεβασμό και τιμή — τώρα, όχι αύριο. Γιατί όσο αυτοί φεύγουν, μαζί τους χάνεται και ένα κομμάτι της αλήθειας μας. Απαράδεκτο. Κι όμως, αληθινό.