Την Κυρική 16 Νοεμβρίου, στην περιοχή Καμαρες στην Λάρνακα εκ μέρους της Επιτροπής του ΕΛΑΜ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, παρευρέθηκα στο εθνικό μνημόσυνο των ηρώων του κατεχόμενου Ριζοκαρπάσου.
Είχα την τιμή να νιώσω, έστω για λίγο, Ριζοκαρπασίτισσα.
Να μοιραστώ με τους ανθρώπους του κατεχόμενου Ριζοκαρπάσου τον πόνο τους, τις αγωνίες τους και τον αστείρευτο πόθο τους για επιστροφή στις ρίζες και στα σπίτια τους.
Μα μαζί με αυτά, ένιωσα και την περηφάνεια τους — την περηφάνεια για τους ατρόμητους και θαρραλέους ήρωες της γης τους, εκείνους που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος, κρατώντας ζωντανό το φως της ελπίδας.
Της ελπίδας τους για επιστροφή στην γη των προγόνων τους, στο Ριζοκάρπασο. Εκεί όπου η γη κρατά ακόμη ζωντανή την ιστορία και τη μνήμη των αγώνων, ηρώων όπως ο Παναγιώτης Κάσπη και ο Πέτρος Γιαλλούρου. Νέοι με καθαρή ψυχή και ασίγαστη πίστη στην ελευθερία, στάθηκαν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την απελευθέρωση και την αξιοπρέπεια του τόπου τους.
Με θάρρος, αυταπάρνηση και αγάπη για την Κύπρο, ανήκουν στη χορεία των ανθρώπων που δεν δίστασαν να θυσιάσουν τα πάντα για το κοινό καλό. Η δράση και η θυσία τους θυμίζουν πως η ελευθερία δεν είναι δεδομένη — είναι αποτέλεσμα προσφοράς, πόνου και αδιάκοπης πίστης.
Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη τους και ας επιτρέψουμε στο παράδειγμά τους να φωτίζει τον δρόμο μας.
Αθάνατοι.