Η προπαγανδιστική στρατηγική της Τουρκίας για «εκτουρκισμό» της Κύπρου δεν έχει τέλος ούτε και έλεος

Αδιαμφισβήτητα, και σύμφωνα πάντα με τα διεθνή ψηφίσματα, τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και τα ψηφίσματα 550/1984 και 541/1983 του Συμβουλίου Ασφαλείας, η τουρκική εισβολή στη Κύπρο καταδικάστηκε ρητά και εκφώνη. Η τουρκική δημοκρατία ως βαρύτατα Κύπρου αναγνωρίστηκε επίσημα από όλα τα κράτη εκτός από την Τουρκία, και ουδέποτε ως ανεξάρτητο κράτος. Ως παράνομο μόρφωμα. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε την Κυπριακή Δημοκρατία και όχι την οντότητα που προέκυψε μετά την απόσχιση της Τουρκίας ως παράνομη. Παρ’ όλα αυτά, το 1983 η Τουρκία προέβη στην ανακήρυξη των κατεχόμενων εδαφών των νήσων με την ονομασία Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, κατά παράβαση του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, διαμελίζοντας έτσι την Κυπριακή Δημοκρατία. Τον ίδιο χρόνο, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ προχώρησε και ενέκρινε το ψήφισμα 37/253, με το οποίο καταδικάζει τη δημιουργία όλων των κατοχικών μορφωμάτων στην Κύπρο.

Είναι αδιαμφισβήτητο και αναγνωρίζεται παγκοσμίως, ότι η τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου το 1974, τα τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο, οι εποικισμοί, οι μαζικές σφαγές των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων αποτελούν εγκλήματα πολέμου, διαρκή εγκλήματα και βιασμοί του διεθνούς δικαίου. Ωστόσο, όλα αυτά η Τουρκία τα θεωρούν εγκλήματα πολέμου και τα λιγότερο πράξεις παράνομες, βάρβαρες και εχθρικές.

Στον αντίποδα, εδώ και 49 χρόνια η τουρκική πολιτική γραμμή προσπαθεί να διαστρεβλώσει τα γεγονότα όπως διαδραματίστηκαν το 1974 και να παραποιήσει την ιστορία. Με πρόσχημα την δήθεν καταπίεση των Τουρκοκυπρίων από τους Ελληνοκυπρίους, η Τουρκία βρίσκει έδαφος να εφαρμόσει την δική της κατακτητική πολιτική όπως εφαρμόζει διαχρονικά, σε επιθέσεις, κατακτήσεις και σφαγές γειτονικών χωρών.

Μεθοδευμένα, η Τουρκία υποστηρίζεται διεθνώς, και με την βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών και του Κατάρ, εφαρμόζει μια προπαγανδιστική δύναμη με στόχο να θέσει τη Κύπρο υπό την απόλυτη κατοχή και επιρροή της, να εξαφανίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και να την αντικαταστήσει με το ψευδοκράτος. Ο εκτουρκισμός της Κύπρου και η πολιτική προπαγάνδα των Τούρκων στηρίζεται στην ιδεολογία του στρατηγικού βάθους και της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η Τουρκία κατασκευάζει φανταστικά ιστορικά γεγονότα, διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και αποκρύπτει την ιστορική αλήθεια. Υιοθετεί μία καθαρά ψευδή προπαγανδιστική πολιτική εις βάρος της διαστρέβλωσης της αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων, και την ίδια στιγμή η Τουρκία προβαίνει σε συστηματική παραποίηση και αναθεώρηση της ιστορίας, διαστρέφοντας και πλαστογραφώντας τα δεδομένα, με στόχο τον εκτουρκισμό και την επεκτατική στρατηγική στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οφείλουμε να πούμε για ακόμη μια φορά πως η βαθύτερη αιτία της αυξημένης τουρκικής πίεσης στην Κύπρο δεν είναι πολιτισμική ούτε ιδιαίτερα πολιτική. Ουσιαστικά, έγκειται στη συνεχή διεύρυνση του οράματος της Τουρκίας για την επανασύσταση μιας ισχυρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως αυτή εκφράζεται με το «στρατηγικό βάθος» και την «ονειρεμένη Γαλάζια Πατρίδα».

Σύμμαχος της Τουρκίας και του ψευδοκράτους υπήρξε ανέκαθεν ο χρόνος. Μέσα από την επιρροή των τουρκικών ειδικών στρατευμάτων που εισήλθαν στην Κύπρο, με το πέρασμα του χρόνου οι νεότερες γενιές μαθαίνουν στα σχολεία τους, ότι η Κύπρος είναι τουρκικό έδαφος, ότι οι Ελληνοκύπριοι σφαγίασαν και εκτόπισαν τους Τουρκοκυπρίους. Πρόκειται για τα τεράστια ψέματα και τις προπαγανδιστικές πρακτικές της τουρκικής πολιτικής. Εκθέτουν επιστημονικώς τα δήθεν αποδεικτικά στοιχεία για την καταπίεση των Τουρκοκυπρίων και για τον διωγμό τους. Δημιουργούν προπαγανδιστικά οπτικοακουστικά ντοκουμέντα, που αποσκοπούν στο να στηρίξουν την κοινή γνώμη εναντίον των Ελληνοκυπρίων.

Το πλέον λυπηρό και ανησυχητικό, είναι το γεγονός ότι η παραπληροφόρηση αυτή και η παραποίηση της αλήθειας για το γεγονός της τουρκικής εισβολής το 1974 στη διεθνή βιβλιογραφία τείνει να έχει αμφιβολίες και πολλά ερωτηματικά για τους πραγματικούς υπευθύνους της τουρκικής εισβολής και κατοχής του 1974.

Την ίδια ώρα γίνεται μια ακόμh προπαγάνδα αλλοίωσης της πληθυσμιακής σύνθεσης της κατεχόμενης πλευράς, ξεριζώνοντας τη γενιά των Τουρκοκυπρίων και εγκαθιστώντας εποίκους πρόσφυγες. Οι Τουρκικές Αρχές μεθοδευμένα και σε συνεχή βάση εισάγουν από την Τουρκία εποίκους και νέους Τούρκους στα κατεχόμενα, με στόχο την αλλοίωση της τουρκικής και της ελληνοκυπριακής καταγωγής. Αυτό, σε επίπεδο επικινδυνότητας, υπερτερεί κατά πολύ των γεννήσεων Τουρκοκυπρίων.

Στρατηγική πολιτική της Τουρκίας για τον τουρκισμό του νησιού είναι η συνεχής αλλοίωση του χαρακτήρα των κατεχόμενων περιοχών. Έχει αδιαστάκτως καταστρέψει και λεηλατήσει εκκλησιαστικά μνημεία χιλιάδων ετών και αρχαιολογικούς χώρους ανεκτίμητης αξίας, που αποτελούν παγκόσμια πολιτισμικά σύμβολα. Η μεθοδική καταστροφή αυτή αποτελεί έγκλημα που θυμίζει Γενίτσαρους και έχει επεκταθεί σε πολιτιστικά μνημεία και στον χαρακτήρα του κατεχόμενου εδάφους.

Η αλλοίωση και ο εκτουρκισμός που γίνεται στα κατεχόμενα, και οι συνεχείς πολιτικές πρακτικές της Τουρκίας δεν έχουν τέλος ούτε και έλεος. Αλήθεια, αν η διεθνής κοινότητα δεν στηρίξει ουσιαστικά και αποφασιστικά τη διατήρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τότε θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια σε πλήρη εκτουρκισμό του νησιού. Μέσα από τα σύγχρονα δημογραφικά στοιχεία, περισσότεροι από 80.000 έποικοι, που μεταφέρθηκαν στα κατεχόμενα, αποτελούν μια πραγματικότητα.